خدایا!

مرا به ابتذال آرامش و خوشبختی مکشان . اضطرابهای بزرگ , غم های ارجمند و حیرت های عظیم را به روحم عطا کن . لذتها را به بندگان حقیرت ببخش و دردهای عظیم را به جانم ریز .

خدایا!

اگر باطل را نمی توان ساقط کرد می توان رسوا ساخت اگر حق را نمی توان استقرار بخشید می توان اثبات کرد طرح کرد و به زمان شناساند و زنده نگه داشت .

خدایا!

به من زیستی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است حسرت نخورم و مردنی عطا کن که بر بیهودگیش سوگوار نباشم برای اینکه هرکس آنچنان میمیرد که زندگی کرده است .

خدایا!

آتش مقدس شک را چنان در دل من بیفروز تا همه یقین هایی را که بر من نقش کرده اتد بسوزد و آنگاه از پس توده این خاکستر لبخند مهراوه بر لبهای صبح یقینی شسته از هر قبار طلوع کند .

خدایا!

به هر کی دوست میداری بیاموز که عشق از زندگی کردن بهتر است و به هرکس که بیشتر دوست میداریش بچشان که دوست داشتن از عشق برتر است .

خدایا!

تو را سپاس می گویم که در مسیری که در راه تو بر می دارم آنها که باید مرا یاری کنند سد راهم میشوند , آنها که باید بنوازند سیلی میزنند , آنها که باید در مقابل دشمن پشتیبانمان باشند پیش از دشمن حمله میکنند و ... تا در هر لحظه از حرکتم به سوی تواز هر تکیه گاهی جز تو بی بهره باشم .

دکتر علی شریعتی